Waarom? Daarom!

Over Neospora en ommetjes

Het zekere voor het onzekere

Ons ommetje ‘Klein Heike’ is tot op dit moment het enige ommetje dat echt door boerenland loopt. Ommetje Leemkuilen gaat weliswaar door een mooie strook bos van ‘Brabant Water’, maar dat is geen particulier ‘boerenland’. Daarmee missen we in onze gemeente juist het meest kenmerkende aspect voor ommetjes. Dat wat je voor de ruilverkaveling in de vorige eeuw nog zo makkelijk kon: een blokje lopen via smalle paden die tussen akkers en weilanden gaan. Dat wat je juist ook weer kunt doen in streken, die zich tegenwoordig sterk maken voor agritoerisme. Nu gaat het ons niet in eerste instantie om toeristen. De ommetjes zijn vooral ook bedoeld voor de bewoners van onze vier dorpskernen.
Het was eigenlijk de eerste kanttekening die bij ommetje ‘Klein Heike’ geplaatst werd. ‘Waarom is dat pad (de Hondskoije) niet toegankelijk voor honden, potverdorie. Ik vind het juist zo leuk om een blokske met mijn hond te lopen.’
Dat moeten we uitleggen en daarbij is het van belang of u zelf geneigd bent om het zekere voor het onzekere te nemen, want daar heeft het alles mee te maken.

Neospora

Neospora is de belangrijkste oorzaak van abortus onder koeien.  De neosporaparasiet wordt vooral door de moederkoe op het kalf overgebracht. Een loslopende hond kan echter ook de oorzaak van besmetting zijn, dat wil zeggen, niet de hond maar dat wat hij als cadeautje in het weiland of op de akker achterlaat. Dat kan de loslopende hond van een wandelaar zijn, maar ook de hond van een jager en zeker ook de hond van de boer zelf.
Een moederkoe heeft twee à drie procent kans op een verwerping, zeg maar een miskraam. Voor een koe die besmet is met neospora, is de kans zes tot negen procent. Het kost de boer allereerst het kalf maar soms ook de moederkoe. Een forse schadepost.
Wat heeft die hond er nu mee te maken? Het gaat om een hond die vrij in weiland of akker kan lopen en dat kan bij een ommetje door het boerenland het geval zijn. Dat dier kan en passant ook zijn grote boodschap op het zand, tussen de mais of op een graspol achterlaten. Het laatste wat hij verder zal doen, is met zijn achterpoten een paar halfslachtige trapbewegingen maken om zijn hoop te verbergen. Het probleem ligt echter bij wat de hond gegeten heeft. Heeft hij kans gezien nageboorte of vruchtwater van een besmette koe te eten, dan raakt hij zelf besmet. De neosporaparasiet deert hem echter niet. De eitjes van de parasiet komen wel in zijn hondendrol terecht. Die drol wordt door de maïs gehakseld of gaat mee met het gemaaide gras. Anders gezegd, die drol komt in het voedsel van de koeien. Dit kan zorgen voor een razendsnelle verspreiding van de neosporaparasiet. De hond is niet de belangrijkste veroorzaker van een besmetting, maar hij kan wel plotseling heel veel koeien tegelijk besmetten. Wat doe je dan als landbouwer? Je neemt het zekere voor het onzekere en weert honden uit je akker- en weiland.
Trouwens, los van het neosporaverhaal, hondenstront hoort in geen enkel voedsel! Zo vind ik overigens ook dat honden niet behoren te plassen op een kinderspeelveld. En poepen al evenmin, ook al ruimt de hondeneigenaar de drol op met een in ‘n  plastic zakje gestoken hand.

Molenschot en Hulten

Eigenlijk heb ik ommetje ‘Leemkuilen’ een beetje tekort gedaan. Het zandpad ‘De leemkuilen’, het aloude ‘kerkepad’ tussen Altena en Gilze gaat weliswaar niet over particuliere grond maar wel door boerenland. De gemeente is ervan op de hoogte dat hier werk aan de winkel is. Met name het deel tegen de steenfabriek aan, is door zwaar materieel aan gort gereden en verandert na een regenbui in een modderpoel.
Het realiseren van gewenste ommetjes in Molenschot en Hulten blijft ingewikkeld. Het lukt nog steeds niet om ook daar ons doel te realiseren: door en over boerenland.
En dan hebben we nog een wens: een rolstoelommetje!