Column Will van Riel

Kerk en bank in Rijen

Geplaatst op: zaterdag 5 augustus 2017


Over natuurbehoud maar vooral ook over natuurinclusief ontwerpen

Wilhelminapark

Eerst even langs het Wilhelminaplein, want we houden een oogje in het zeil bij de rode esdoorn. Rood…. eigenlijk vind ik het blad eerder vermiljoen. Nu meen ik gehoord te hebben dat er geen winkels komen aan het plein maar een cultureel centrum. Straks hoeft die boom helemaal niet weg omdat een milieubewuste architect die boom netjes in zijn ontwerp opneemt.
En of dat nog niet genoeg is, las ik een stukje van een Rijenaar die vindt dat Rijen een park verdient. Dat zou mooi zijn: een Wilhelminapark in het Rijens centrum. Dat is een sterk gebaar van een gemeentebestuur dat de strijd aangaat met verstening en hittestress. In één klap krijgt Rijen karakter.

Steenbreekvaren

Ik stap uit deze droom en fiets naar de Rabobank naast de Maria Magdalenakerk. Nu ik toch bij de kerk ben, u hebt vast wel eens de muurvarens gezien die tussen de stenen van het kerkgebouw groeien. Nee, dat zijn geen gewone muurvarens. Dat zijn steenbreekvarens. Die houden van een beschaduwde muur, de noordmuur bijvoorbeeld. Dat is dus de Rabokant van het kerkgebouw. De varentjes staan er nu net zo frisgroen bij als in de winter. Op een muurtje in de zon wil het varentje soms ook groeien als dat een uitzonderlijk vochtig muurtje is. Even kijken, de bladsteeltjes en spillen zijn inderdaad donker. Dit is steenbreekvaren en geen gewone muurvaren. Draai je voorzichtig een blaadje om dan zie je de voor varens kenmerkende ‘sporen’. Ik wil elke twijfel uitsluiten, mail met een deskundige en krijg direct antwoord. Het is de Asplenium trichomanus subspec pachyrachis, een zeldzame ondersoort van de steenbreekvaren. Het is voor Nederland een zeer bijzondere soort. 
Onder de tot 2017 geldende flora- en faunawet was de steenbreekvaren een beschermde soort. Dat is niet meer het geval bij de nu geldende wet Natuurbescherming, de wet die heel wat flora en fauna juist niet meer beschermt.

Appartementen met patiowoningen erachter 

De herontwikkeling van de voormalige Rabobanklocatie aan de Hoofdstraat 62 in Rijen houdt ons ook bezig. De Rabobank verlaat volgende jaar die locatie. Met de initiatiefnemer, lees ‘aannemer/projectontwikkelaar’ (geen onbekende in onze gemeente) maakt de gemeente afspraken over de ruimtelijke randvoorwaarden. Welke randvoorwaarden heeft de gemeente gesteld? We kennen verschillende mensen binnen de gemeente die zich ronduit hebben uitgesproken voor natuurinclusief ontwerpen. Dat houdt in dat je de op de locatie aanwezige, duurzame  natuur, in het ontwerp probeert op te nemen. De gemeente hecht veel waarde aan duurzaamheid. Bij de ontwikkeling van het centrumplan Rijen had de gemeente dat natuurinclusief ontwerpen nog niet zo hoog zitten, hoewel ze de rode esdoorn wel wil  redden. Bij het ontwerp van het nieuwe sportcomplex aan d”n Butter heeft  natuurinclusief ontwerpen wel degelijk een rol gespeeld. Kunnen we er nu vanuit gaan dat deze manier van ontwerpen één van de door de gemeente gestelde randvoorwaarden voor Hoofdstraat 62 is? Aan de kop ‘Rabobank Rijen wordt getransformeerd tot appartementen met patiowoningen erachter’ kan ik het niet aflezen en aan de gepresenteerde artist impression kan ik het niet afzien. Ben benieuwd.
Ook naar de waakzaamheid van de politieke partijen in de raad. Zullen ze het belang van duurzaam en massief groen in deze tijden van fijnstof, hittestress en moesonbuien hoog op hun doellijst hebben staan of blijft het alleen leuk voor een dag of week van de duurzaamheid? Prachtig dat haast alle partijen nu de burgers polsen naar wat zij belangrijk vinden. Ook prachtig als de partijen zelf een standpunt in durven nemen. Wat mij betreft is de oplossing die voor het centrumplan Gilze / Aalstraat gekozen is ‘voor eens maar nooit meer’. Daar mag de koper van een perceel zelf uitmaken of de grote bomen voor zijn toekomstige woning blijven staan of niet. Een ongehoord precedent.     
 

Foto’s Frans Seelen 

Keer terug